Komst upp á Akranes. Við mamma leigðum bílaleigubíl gasalega fínan og dýran. Reyndar er ég frekar slöpp á beinskiptingunni. Hefði viljað sjálfskiptingu en það sem máli skipti var bara að fá bíl. Svo drulluðum við okkur upp eftir.
Við vorum komnar um tólf leitið á hádegi. Ég setti matinn sem við keyptum inn í ísskáp og sá þar heilan helling af bjór. Tók einn og settist út í sólina. Skömmu síðar kom frænka mín og við sátum úti með drengina okkar og drukkum öl. Mér tókst að vera rauð öðrum megin á fésinu. Svo var plottað djamm og ég dobblaði systur mína til þess að passa Dag. Það gekk alveg glimmrandi hjá henni. Ekkert mál að passa þetta barn sagði hún mér. Eina sem þarf að fiffa er túttan á pelanum. Hún er með of stórt gat fyrir gaur sem sötrar. Lekur allt niður á hálsinn á honum og svo er hann við það að drukkna í mjólk. En það hafðist engu að síður. Mjög gott að fá að skreppa aðeins án þess að vera á nálum. Ég saknaði Dags alveg óskaplega og hlakkaði svo til að fara til hans að ég dró það í lengstu lög að fara heim. Aldrei að vita hvenær maður getur og nennir þessu næst. Timburmenn og barn er ekki girnileg upplifun. En það er rosa gaman að sakna drengsins síns. Mjög sérstakt.
Ætla að reyna að vera dugleg í þessari viku. Oj...tanni á þriðjudaginn. Úpps...það verður fróðlegt.
Reyndar er mjög fróðlegt að sitja í stólnum hjá þessum manni. Hann talar stanslaust við mann og segir manni allt mögulegt. Hann er Lifandi vísindi bókstaflega. Dælir úr sér fróðleik á meðan maður gapir. Ég spurði hann einu sinni af hverju maður fengi þessa mottu ofan á sig þegar hann væri að taka myndir af tönnunum. Hann sagði að það væri út af geislun og bætti við: "það er svo að þú fáir ekki krabbamein í eggjastokkana...ekki viljum við það! Svo fræddi hann mig á því að það væri að vísu meiri hætta á að ég fengi krabbamein í eggjastokkana á því að ganga upp á Esju heldur en að liggja þarna í þessum stól mottulaus. Það væri nebblilega svo mikið af geimgeislum á fjöllum. Það er sem sagt frekar hættulegt að fara upp á fjöll- heyruru það Unnur!
Dagur sefur í nýja rúminu sínu. Miklu þægilegra heldur en vaggan. Maður þarf ekki að bogra yfir honum. Litlinn lenti í smá slysi í kvöld og grét alveg rosalega. Pabbi var eitthvað að bisa við nýju spila dósina og vissi ekki hvernig hún virkaði. Óróinn datt ofan á andlitið á Degi og hvað honum brá. Fyrsta slysið. Þetta var bara tuskudót en mínum stóð hreint ekki á sama. Pabbi huggaði litla kút með knúsi og kjassi. Alveg ný tegund af gráti sem við fengum að heyra. Rosa krúttlegur og angurvær. Æi litlinn.
Hana. Þetta er alveg nóg af bulli í bili.
