Ég hef verið í fríi í u.þ.b. viku frá hugsingum. Það hefur nákvæmlega ekkert verið í hausnum á mér og ég er afar þakklát fyrir fríið frá endalausum dælingum af drasli sem flækist fyrir manni í dagsins önn og kemur í veg fyrir að maður geti tekið heilbrigðar og skynsamar ákvarðanir. Núna eru bara vangaveltur um hvað eigi að gera sem er mjög vægt einkenni af hugseríi. Má vera að vangaveltur séu lognið á undan storminum.
Ég er snillingur í að flækja hlutina til hins ýtrasta. Ég á mjög erfitt með að díla við einfaldleikann en flækjur eru mínar ær og kýr. Enda var stærðfræðikennarinn minn eitt spurningarmerki þegar ég kom og skoðaði lokapróf hjá honum. Hann sagði að ég væri að klúðra einföldu dæmunum en geta þau flóknu. Kannski útskýrði hann sjálfur illa einföldu hlutina af því að honum fannst þeir svo sjálfsagðir en vel þá flóknu. Það er líka inni í myndinni.
Ég get ekki hagrætt og skipulagt heima hjá mér sjálfri þannig að vel sé en svo er ég fín heima hjá öðrum. Þetta virðist hrjá fleiri en mig. Mér finnst ruglið og vitleysan heima hjá mér afskaplega spennandi verkefni en undanfarið hafa mér einfaldlega fallist hendur. Ég hef flett Sv-íkea bæklingum fram og aftur í von um töfralausn en ekkert gerist. Engin hugljómun.
Í kjölfarið velti ég því fyrir mér hvort ég sé að velja mér rétt nám í HÍ. En það er Bók/Uppl. Er ég týpan sem nenni að leita og flokka, sortera og raða? Verð ég ekki endalaust að færa úr stað eins og heima hjá mér og fokka upp kerfum (Djúí breytist í Skruddí) eða finn ég þráhyggjunni loksins farveg?
Hmm....
