Ég er ekki fangi
ég er frjáls maður
og mitt blóð er mitt eigið
Mér er sama
hver mín fortíð er
Ég veit hvert ég fer...
ÚT
...smá mórall á heimilinu yfir Iron Maiden tónleikunum. Sérstaklega þegar ég las færsluna hennar Dúddu um frelsið á kvennaklósettinu. Ég er ennþá brjálaður aðdáandi eftir öll þessi ár. Var meiraðsegja í aðdáendaklúbbi og er númer 8165 sko barastahh! Eftir Seventh son plötuna hætti ég að hlusta og pæla í þungarokki en svo er þetta allt að koma til baka. Iron Maiden er bara algert æði. Átti fullt af plötum sem ég svo seldi eins og bjáni. Nú eru endurkaup í gangi og við hjónaleysin samtaka í kaupæsingnum. Tvær plötur á mánuði hér eftir þar til a.m.k. allar plöturnar á undan Seventh son eru komnar í höfn. Tvær fyrir tvöúst. Nema Bjánus bjóði betur. Ein á um 900 kjell. Við erum komin með alveg tvo diska sko en svo er rokið í plötuspilarann til að hlusta á þessar tvær sem ég á eftir. Meistarastykki eins og Killers og Powerslave. Jesss. Það er bara eitthvað viðidda...alger klassík.
Uss ég er ekki að meika að hugsa um þennan missi mikið lengur...
