Ég átti bara ágætis dag. Svaf rosalega vel í nótt eftir að hafa átt svefnlausa nótt þar áður. Það var ekki sonurinn sem hélt fyrir mér vöku heldur var ég ekkert syfjuð. Náði tveimur tímum undir morgun. Dagur sefur allar nætur...eins og er.
Að vísu reyndi ég að klúðra deginum með því að gera heiðarlega tilraun til að endurskipuleggja. Ég snarhætti við þegar ég sá að það stefndi í stórkostlegt fjall af dóti sem ég vissi ekkert hvar ég átti að koma fyrir. Stundum langar mig hreinlega að fá innanhús-arkitekt til að koma og ráðleggja mér hvað ég eigi að gera og benda mér á skynsamlegar fjárfestingar. Ég sé það að hirslurnar sem ég hef keypt mér henta engan vegin.
Unnur og Jonni komu til mín í heimsókn og færðu mér gjafir frá sér og Melkorku. Ég fékk óóótrúlega fallega kind(Unnur og Jonni) í kindasafnið mitt og kindasokka (Melkorka) sem ég hlakka til að troða táslunum mínum í. Ég er svo montin að ég er að springa. Þakka kærlega fyrir mig. Sætt af þeim og frábært framlag í safnið. Ég þarf að drífa mig í að fjárfesta í svona kökudiska-glerskáp fyrir kindurnar allar. Dagur á helminginn í kindinni sem þau gáfu. Hún er algert æði. Það má breyta henni í geit ef maður togar í hornin á henni. Svo er hún með ægilega krúttlegan dindil. Dindill er nú bara krúttlegt orð.
Kominn tími til að svæfa kút
Nótt nótt allir saman.
