Kisa er ótrúlega umburðarlynd gagnvart nýju manneskjunni. En hún er fljót að færa sig upp á skaftið ef maður klappar henni pons. Þá ætlar hún mann lifandi að éta. Dagur fær alveg að vera í friði. Kisa verður stundum forvitin og þefar af honum, horfir síðan á hann íbyggin á svip og um leið og hann hreyfir sig stekkur hún í burtu. Hún hefur engan áhuga á börnum. Finnst þau hræðileg og um leið og hún heyrir mannamál í vitlausu pitsi felur hún sig.
Ég er mjög ánægð með að hún virðist skilja að þetta skrítna sem liggur þarna og baðar út öngum þarf að fá athyglina. En hún er ekkert að springa úr sátt og samlyndi. Stundum þegar ég ætla að setjast í sófann og gefa Degi er hún fyrir mér. Ég þarf því að stugga greyjinu í burtu. Þá kemur svona frekju-mjálm og hún hreyfir sig ekki fyrr en ég er nánast sest ofan á hana.
Undanfarið hefur hún verið að grátbiðja okkur um að snúlla í sér. Hún sest fyrir framan tölvuskjáinn og situr þar þangað til að maður verður vitlaus og rekur hana í burtu. Klínandi rassgatinu upp í andlitið á manni.
En eini gallinn við það að Kisa skuli ekki vera í forgang lengur er sá að hún er hætt að þrífa sig almennilega. Klesstur kúkur í rassinum og skottið er alveg ferlega skítugt. Núna er hún fyrir framan tölvuskjáinn að sleikja á mér puttana á meðan ég skrifa. Nuddandi stýrinu upp við andlitið á mér. Æji greyjið ég vorkenni henni svo. Ég var að reyna að plata hana til þess að sleikja sig betur með því að setja vatn á skottið á henni. Þarf að gera fleiri tilraunir.
Dagur er búinn að uppgötva kettið og brosir alltaf þegar hann sér hana. Hún brosir sko ekki á móti. Ég vona að hún bíti hann ekki fast þegar slagsmálin byrja. Hún bítur svakalega og ég þarf alltaf að vara fólk við henni þegar það hittir hana. Það má alls ekki taka hana upp. Einu sinni klóraði hún í augnlokið á konu sem þreif hana bara í fangið. Þetta er ekki beinlínis gæludýr sem við erum með á heimilinu.
Við ætlum upp á Akranes á eftir sem er reyndar þriðja tilraun til þess að komast þangað. Ég hef ætlað síðustu 3 vikur að ég held en alltaf eitthvað staðið í vegi fyrir því. Vonandi förum við öll saman því mig langar svo að ganga Langasandinn með litlu fjölskyldunni minni. Ju svo krúttlegt að eiga fjölskyldu sjálfur. Og Langisandur er æði. Síðast þegar við Berti fórum ringdi geðveikt á okkur. Það var æði. Ef ég kemst í tölvu þá blogga ég þaðan jamms.
Góða helgi.
