þriðjudagur, febrúar 18, 2003

Hætt að vera timbruð. Nú er ég drullu þreytt alla helvítis daga! Hvað á það að þýða, á maður ekki að blogga? Það er nett rokk í því.

En ég er eitthvað svo auð og tóm inn í mér. Síðasta vika var ekkert vika en fullt af sól inn í mér. Nú er ekkert vika og engin sól. Þarf að fletta upp í Hawkings og athuga með tóm og sólarleysi. Byrjar annars ekki einhver fræg ritræpa á auðn, tómi og sólarleysi? Hljómar eitthvað svo úrelt og guðað...mmm ég finn kaffilykt!

Mig minnir að ég hafi einhverntíma reynt að lesa ritræpuna margfrægu. Það var eitthvað í byrjuninni sem meikaði ekki sens svo ég lagði ræpuna frá mér. Skildi ekki alveg hvernig hægt er að segja að það verði ljós og verða svo að búa til önnur tvö til þess að greina nótt frá degi. Ég hélt á tímapunkti að það væri búið að búa til daginn. Það hefur sem sagt á ákveðnum degi í sköpunarsögunni bara verið dagur allan tíman á jörðinni. Ég áttaði mig ekki heldur á því hvernig gróður jarðar þreyfst (?) í myrkrinu áður en stærra ljósið var búið til....æi nei ég er hætt. Ég ætla ekki lengra með þetta.

Ég er samt svo veik fyrir rökræðum. Mig hefur alltaf langað til þess að geta sagt eitthvað í líkingu við: Já, en ég er góður og gildur þjóðfélagsþegn, Lúkas 5, 11 eða soleiðis. Sett svona fínar endingar í rökræðurnar mínar...svo ég ákvað að reyna að lesa ræpuritið. Álíka leiðinlegt og að fara í ræktina!

Svo er það bara vinnan. Alla daga. Í hvert einasta skipti sem ég geng inn á þennan vinnustað verð ég alltaf jafn undrandi á því að ég skuli vera þarna. Ég spyr mig í sífellu: Er ég virkilega komin hingað aftur? Ég var hérna í gær...

...þetta kallar á sögu úr vinnunni:
Einu sinni skar ég mig í puttann, þurfti að fara á slysó og rétt slapp við saumana. Mæti aftur til leiks með risa umbúðir og kem mér fyrir framan afgreiðsluborðið tilbúin til að mæta óréttlæti heimsins hjá öðrum (af hverju kosta pokarnir? Af hverju er þetta ekki til hér bara þar? Þetta kostar ekki svona mikið úti í Danmörku, Svíþjóð, Bandaríkjunum eða nokkrum stað í heiminum, REYNDU EKKI AÐ ÞRÆTA VIÐ MIG!) þá kemur fastakúnni. Hún vill ekki plastpoka bara bréf. Svo segir hún: Hva ætlarðu ekki að setja ofan í pokann fyrir mig? Ég sagðist ekki geta það og sagði henni að ég væri slösuð (og sýndi henni puttann). Þá sagði hún: Þú varst það ekki um daginn...UM DAGINN!!! Á ég líf fyrir utan opnunartíma ég bara spyr?

Ef fólk er fífl, hvað er fólk þá þegar það fer út að versla? Vitiði hvað Íslendingar tala mest um? Veðrið og plastpoka!

Mæli með: Fara snemma að sofa svo maður hafi fullt af orku um helgina til að blogga.

Mæli á móti: Plastpokum. Skapar furðulegustu leiðindi ever að þurfa að selja þá. Nag nag nag


Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...