Er komin 35 vikur og einn dag. Nú fer að styttast verulega í að heimurinn breytist forever. Fékk eitthvað norskt fæðingarvídíó lánað hjá ljósmó og horfði á það með manninum mínum. Konan í vídíóinu var í eldrauðum hnésokkum sem fóru rosalega í taugarnar á mér. Svo var alltaf verið að þrífa hana úr nærbuxunum svo hægt væri að hlusta á bumbuna! Ég náði ekki alveg gildi þess að þurfa að sýna á konunni sköpin við það eitt að hlusta á hjartslátt barnsins. Ekki hef ég þurft þess hingað til. Nóg að sjá barnið koma út. Það var geðveikt krúttlegt hins vegar.Hún fékk barnið beint í fangið. Ég vil soleiðis! En mér leist ekkert á það að horfa á hana kveljast í marga klukkutíma eftir einhverri útvíkkun. Ojj. Og þetta er svo gamalt vídíó að klobbinn var rakaður takk fyrir! Ég hélt á tímabili að það ætti að sýna þá framkvæmd og varð um og ó en þá var bara verið að gá að útvíkkuninni. Ég er samt engu nær eftir þetta. Þarf að fara útbúa spurningalista því næsti ljósmó-fundur á að fara í spjall.
Ákvað að sumarvæða bloggið mitt svo allt sé fínt og bjart. Hitt var eitthvað svo dimmt og ódó legt. Sumardagurinn fyrsti er vel á undan áætlun hjá mér.
Sísí kom og afeitraði húsið með því að vera fyrsti gesturinn sem kemur inn í fínheitin. Mér finnst ég alveg eiga heima hérna eftir að hafa fengið gest. Ég ætla að öfundast út í hana alla helgina af því að hún fær svo rosalega rómantíska ammælisveislu...reyndar með sex karlpeningum að mér skilst. Eins konar ofurrómantík.
Á eftir ætlum við að tíma að elda inni í eldhúsi. Við höfum ekki þorað að vera þar inni fyrir fínheitum. Kjúlli í matinn. Nammi namm.
