miðvikudagur, febrúar 16, 2005

Þokkalega mar!!!
















Ég get SVARIÐA!!!
Þegar við gengum upp stigan þá mætti okkur þriflykt út um allt! Það má sleikja hvern einasta vegg í húsinu. Svalirnar voru lausar við allt dósaruslið og þau voru sko búin að fara í endurvinnsluna og færðu okkur tæpar 3000 krónur. Eldhúsið er gjörsamlega tómt og veggirnir þar sem voru víst hvað verstir og fengu Thunderball efni eru algert æði. Borðstofan er geðveik og ju minn og ju minn.
Stofan er geðveikt fín en ég þarf að endurraða þar aðeins. Ég á ennþá soldið mikið dót sem þau áttu greinilega í erfiðleikum með að koma fyrir. Svefnherbergið er alger draumur og við fengum óvænta gjöf og ég brast í grát í beinni. Fór að háskæla því við fengum hvorki meira né minna en VÖGGU handa litla kút....sniff.
Ryk sem ég var búin að gefast upp á á milli ofnanna er farið. Þeim tókst einnig að breyta eins og ég vildi og það tókst miklu betur heldur en ég átti von á. Það er tómahljóð í íbúðinni hún er svo fín. Tómar plastdollur fyrir hveiti og sykur voru fylltar. Endurraðað í skápa. Það sem þau vissu ekki hvað þau áttu að gera við var bara sett í kassa fyrir okkur seinna að fara í gegnum í rólegheitunum.
Það sem miður fór ætla ég ekkert að vera að blogga um því þegar á heildina er litið var þetta bara frábær hugmynd. Ég er samt með skrítna tilfinningu því nú eru hlutirnir ekki alveg á sínum stað og við þurfum að leita að hinu og þessu. Svo er náttúrulega þetta að nú á eftir að sýna þáttinn. Eins og ég segi þá ætla ég EKKI að horfa. Ég ætla að bíða þangað til þið eruð búin að sjá hann og segja mér að mér sé óhætt að horfa....úff. Það er eitt og annað sem mér finnst gagnrýnisvert en það er ekki víst að áhorfendur komi auga á það sem við Berti upplifðum. Og svo finnst mér ég ekki alveg vera heima hjá mér ennþá. Það er verst. Sváfum ekki nógu vel af því að það er svo mikið breytt. Það er nú meira hvað ég er íhaldssöm. En ef ég hefði gert þetta sjálf þá liði mér fullkomlega. Hræðslutilfinningin er ekki alveg farin úr kroppnum. Ég ætla taka tímann á hana.
Svo koma þau aftur eftir hálfan mánuð og tékka á málunum.
Þetta var meiriháttar fólk og almennilegt í alla staði. Allir voru kysstir og faðmaðir þegar þau fóru.
Eins og ég segi það er frábært að koma hérna inn! Ræ ræ ræræ.
Nú er það bara mæðraskoðun: Pissa í bolla, bumban mæld, hlustað á hjartslátt, nöldrað yfir foreldrafræðslunni sem ég ætla ekki í og kostar 12 þúsund krónur og ég kvödd með þeim orðum að ég sé dugleg.
Heyrumst.
Skruddi

Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...