Ég vaknaði klukkan sjö í morgun! Hvað er að gerast? Lá uppi í rúmi til hálf átta þá gafst ég upp.
Þegar fólk fer að sofa kl. ellefu á laugardagskvöldi er það þá ekki orðið gamalt?
Ég hugga mig við það að þetta sé undirbúningur fyrir það sem koma skal eftir einn og hálfan mánuð. Við erum bæði í þessum pakka við Berti. Sem betur fer því annars værum við að deyja úr leiðindum myndum aldrei hitta hvort annað því hitt væri sofandi.
Svo er ég farin að kvíða ansi mikið fyrir morgundeginum. Ji dúdda mía! Ég ætlaði bara að sýna alþjóð að ég ætti mikið dót en ekki að ég væri sóði. En ég má ekki taka til. En ætli ég megi ganga frá eftir mig ef ég snerti ekki það sem fyrir var þegar íbúðin var skoðuð? Svo má náttúrulega taka dótið og fela það. Setja það síðan á sinn stað þegar tökur hefjast.
Ég get alveg lofað ykkur því að ég á ekki sjö klukkutímana sæla fyrr en þessu er lokið. Hjálp!
